Een aantal ervaringen; Frederik van Caem zal met enige regelmaat vertellen uit zijn 15 jaar praktijkervaring over de rol van emoties bij opvolgingen, overname en overdracht. Hij doet dit ter bescherming van de privacy zonder de namen van personen en bedrijven te noemen. Alleen betrokken personen zullen de ervaringen misschien herkennen.

Het ging in het jaar 1999 nog om een groot Grafisch bedrijf, drie broers hadden in de loop van meer dan 50 jaar het bedrijf overgenomen van hun vader. Zij hadden al die jaren keihard gewerkt, geld verdiend en zich weinig bezig gehouden met strategie en toekomst. Ja, technisch hadden ze wel geinvesteerd eigenlijk veel te veel in een prachtig gebouw, persen en andere technologische ontwikkelingen, een soort  ouderwetse vak-ijdelheid speelde de hoofdrol. Het was een bedrijf geworden dat leefde op geldstromen. De accountant was een ''veredelde'' boekhouder van het eerste uur, strategisch ondeskundig en met veel emotionele macht, hij deelde historische geheimen en maakte hiervan op onjuiste wijze gebruik. Ook de adviseur van de branchevereniging - - KVGO - zag het werkelijke gevaar dat dreigde niet en adviseerde alleen in de economische kanten van de bedrijfsvoering.

De drie broers hadden een gigantische emotionele competitie, het was eigenlijk het ministerie van oorlog, maar de echte oorlog - door elkaar de waarheid te vertellen -brak nooit uit. Ze konden niet eerlijk tegen elkaar zijn, 8 jaar werd er gezwegen over de werkelijke opvolger, een van de broers had zijn zoon in het bedrijf gehaald die dacht dat hij de opvolger zou worden, de twee andere broers spraken zich nooit uit over hun ongezonde twijfel over de zoon  van hun broer. Familieperikelen door een scheiding van een van de broers en de dood van een lid van de familie maakten de aandeelhoudersvergaderingen onzuiver. Na ampele overweging  op aandringen van een onafhankelijke derde, namen ze een vertrouwensman in de arm, er werd met man en macht gewerkt, het kostte veel geld , maar het mocht allemaal niet meer baten, de adviseurs en nieuwe accountant dienden hoge declaraties in en stonden beperkt open voor de emotionele begeleiding, het ging hun immers primair om  het geld !! De bank deed de kraan dicht, de uiteindelijke opvolging ,overname en overdracht werd een debacle. Het bedrijf bestaat niet meer !! 

De ervaring van dit waargebeurde praktijkvoorbeeld geeft aan dat het emotionele deel van een opvolgingsproces de basis van alles is. Het neemt vaak vele jaren van eerlijke voorbereiding om een werkelijke opvolging,overdracht en overname tot een succes te maken.